Το ειλικρινές πρόσωπο μιας πολιτικής οργάνωσης φαίνεται όταν κερδίζει . Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για ακομα μια φορά απέδειξε το αληθινό της πρόσωπο . Την ώρα που αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ της χώρας , έδειξε ότι δεν σεβάστηκε καμία εκλογική διαδικασία αλλά κυρίως δεν σεβάστηκε τους ίδιους τους φοιτητές . Ύβρεις, αλαζονική
Η αδυναμία της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας να αναγνώσει τη ρευστότητα των θεσμικών και πολιτικών παραμέτρων της μετα-βιομηχανικής και μετα-νεωτερικής εποχής ως απότοκο των κοινωνικών μετεξελίξεων και θεσμικών – πολιτειακών μετασχηματισμών (οι κοινωνικές αναφορές, η πολιτική δράση, και κρατική βούληση βρίσκονται υπό τη σκέπη συστημάτων και φαινόμενων, που
Κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου
γράφει ο Γιώργος Μπαλατσούκας*
Η Σοσιαλδημοκρατία είναι η πολιτική θεωρία που θεωρεί ισάξιες την Ελευθερία και την Ισότητα. Δεν βάζει τη μία κάτω από την άλλη γιατί αν το κάνει γίνεται άδικη. Γι’ αυτό το πρόταγμα της Σοσιαλδημοκρατίας είναι η Δικαιοσύνη.
Η επιδίωξη της απόλυτης Ελευθερίας οδηγεί στην ανελευθερία –όπως και
Θεωρείται πλέον κοινοτοπία του δημόσιου λόγου της περιόδου της κρίσης, η αναφορά στον επίκαιρο χαρακτήρα βιβλίων ιστορίας, δοκιμίων, λογοτεχνικών έργων και κινηματογραφικών ταινιών. Κατά την άποψή μου όμως, αυτή η τάση είναι δικαιολογημένη. Όταν οι άνθρωποι εκτίθενται στην αβεβαιότητα προσπαθούν να δώσουν νόημα στην εμπειρία του παρόντος προκειμένου να προσανατολίσουν λογικά τη δράση τους.
Πριν από εκατό και παραπάνω χρόνια, η Αλίκη, μετά το ταξίδι της στη χώρα των θαυμάτων, μπήκε σε έναν καθρέφτη για να ανακαλύψει τον κόσμο από την ανάποδη. Αν η Αλίκη ξαναγεννιόταν στις μέρες μας, δεν θα χρειαζόταν να περάσει μέσα από τον καθρέφτη, θα αρκούσε να ρίξει μια ματιά έξω από το παράθυρο.
γράφει η Ειρήνη Μαρία Σταματοπούλου, συντονίστρια PES Thessaloniki
Αν ανατρέξει κανείς στο παρελθόν και μελετήσει τις οικονομικές κρίσεις που ξέσπασαν ανά την υφήλιο, θα διαπιστώσει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Θα διαπιστώσει μια μεταφορά πλούτου από τα δημόσια χέρια και τους πόρους των κυβερνήσεων στα χέρια των πλουσιότερων εταιριών
της Βασιλικής Σουλαδάκη*
Εδώ και πέντε χρόνια από τότε που ξέσπασε ο εμφύλιος στη Συρία, παρακολουθώ, όπως οι περισσότεροι, αποσβολωμένη πολλές φορές την ανείπωτη τραγωδία, την καταστροφή και τον θάνατο. Πολλές φορές με ένα αίσθημα ενοχής επειδή δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό, αλλά και προσπαθώντας να μην εξοικειωθώ με τα νούμερα των θυμάτων
Του Στέργιου Καλπάκη*
Σύμφωνα με την Έκθεση Παρακολούθησης της Εκπαίδευσης και της Κατάρτισης 2016, που εκπόνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 2014 η Ελλάδα δαπάνησε για την εκπαίδευση ποσό ίσο με το 4,4% του ΑΕΠ και ίσο με το 8,8% του συνόλου των κρατικών δαπανών, με αποτέλεσμα να βρίσκεται, μαζί με άλλες 9 χώρες-μέλη από
Του Γιάννη Λίτινα
Στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, σε διάγγελμά του, ο Πρωθυπουργός της χώρας, ανακοίνωσε πως καθώς η χώρα – δηλαδή οι πολίτες της με τους κόπους τους – κατάφερε να επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα παραπάνω από το προβλεπόμενο, η Ελληνική Κυβέρνηση μπορεί να διαμοιράσει το περίσσευμα αυτό όπως αυτή θεωρεί πως είναι ο καλύτερος